ممکن است این سوال برای شما پیش آید که چرا طراحان و محققانی که در زمینه مصالح ساختمانی مشغول فعالیت بودند به سمت تولید بتن الیافی پیش رفتند. و چه انگیزه ای آنان را به این تصمیم رسانده بود که باید در این زمینه پیشرفتی حاصل شود و بتن الیافی تولید شود.

همانطور که می دانید علم و تکنولوژی و صنعت هیچ گاه در جایگاهی که قرار دارند متوقف نمی شوند و همیشه به سمت اهداف بالاتر و فتح قله های جدید در حرکتند. که این حرکت برای رسیدن به تجهیزات و تسهیلات بیشتر است که بتواند زندگی با آسایش و آرامش بیشتری برای موجودات کره زمین با محوریت انسان ایجاد کند.

در رابطه با بتن الیافی نیز بحث به همین منوال است. یعنی محققان می دیدند که بتن که کاربرد فراوانی در صنعت ساختمان و ساخت و ساز دارد، ماده ای ترد و شکننده است و باید برای رفع این عیب چاره ای بیندیشند. به همین دلیل معمولا بتن را در ترکیب با آرماتورهای فولادی در ساختمان ها به کار می برند که نقش این آرماتورها تقویت و تسلیح بتن می باشد که به این ترتیب مقاومت آن را افزایش دهد.

انگیزه حرکت به سمت تولید بتن الیافی

اما به دلیل معایبی که کاربرد آرماتورها می توانست به همراه داشته باشد و در مقاله “اهمیت روز افزون بتن الیافی” نیز به آن اشاره کردیم به سمت استفاده از الیاف در بتن و ایجاد بتن الیافی گرفتند. که در واقع بتن الیافی می تواند اشکال شکننده بودن و تردی را در بتن کاهش دهد و از ایجاد ترک های سطحی بر روی آن پیشگیری کند.

اما سوال بعدی به نوع الیاف به کار رفته در بتن الیافی مربوط می شود. چنانچه قبلا گفتیم الیاف مختلفی در این زمینه کاربرد دارند که الیاف فولادی، الیاف کربنی و الیاف شیشه ای از جمله مهم ترین آن ها هستند. به بتن الیافی به دست آمده از ترکیب الیاف شیشه و بتن جی اف آر سی  GFRC گفته می شود.

در رابطه با موارد کاربرد گوناگون بتن الیافی می توانید با کارشناسان و متخصصان ما در هنزا در تماس باشید.