در مقاله “بتن الیافی نسل نوی کاهگل ها” گفته شد که بتن الیافی در واقع همان بتن معمولی است که در ترکیب آن از الیاف استفاده می شود که این الیاف باعث بالا رفتن مقاومت بتن و کاهش ترک پذیری آن می شود. همانطور که در گذشته از مخلوط کاه و گل برای به دست آوردن این خصوصیت استفاده می شده است.

مهم ترین ماده در ترکیب بتن الیافی سیمان است. چنانچه پیش از این گفته شد سیمان اصلی ترین جزء از اجزای بتن است که در ترکیب با ریزدانه هایی از جمله شن و ماسه و آب به نسبت های متناسب، می توانند بتن را تشکیل دهند. اما چه چیزی باعث شده که پژوهشگران و تولید کنندگان مصالح ساختمانی به سمت ترکیب این مواد با الیاف و دستیابی به بتن الیافی بروند.

جواب در این نکته نهفته است که سیمان ماده ای ترد و شکننده است و پس از ساخته شدن بتن، هنگامی که شروع به خشک شدن و از دست دادن آب می کند، ترک هایی بر روسی سطح آن ایجاد می شود که باعث کاهش استحکام و مقاومت آن می شود. به همین دلیل محققان به فکر حرکت به سمت بتن الیافی افتاده اند.

انگیزه استفاده از بتن الیافی

اما دقت داشته باشید که بتن الیافی ماده ای نو پاست و پیش از آنکه ایده استفاده از الیاف در ترکیب بتن برای کنترل شکننده بودن سیمان ایجاد شود، از آرماتورهای فولادی برای تامین این هدف استفاده می شده است. آرماتورهای فولادی در واقع مصالحی هستند که به مدت طولانی همراه بتن در ساختمان ها به کار گرفته می شوند و به این وسیله مقاومت فشاری و کششی بتن افزایش پیدا کرده و ترک های کمتری بر روی سطح آن به وجود می آمدند. البته نه به مقداری که در بتن الیافی کاهش پیدا کرد.

اما به دلیل وزن بالای آرماتورهای فولادی، هزینه زیادی که باید صرف آن می شود و افزایش ناکافی مقاومت های کششی و خمشی بتن توسط آرماتورهای فولادی، به تدریج محققان به این فکر افتادند که برای محافظت از بتن بهتر است به فکر مصالح جدیدی باشند. همین امر باعث شد که آن ها به فکر استفاده از الیاف در ترکیب بتن (بتن الیافی) بیافتند.

صفحه جی اف آر سی GFRC هنزا نشان دهنده یکی از نمونه های بتن الیافی است که الیاف شیشه ای در آن استفاده شده است. برای کسب اطلاع بیشتر کارشناسان هنزا همواره در دسترس شما هستند.